cupido-oudemeester

'Schoolplein is geen stiltecentrum' , zo kopt dagblad ‘De Stentor' op woensdag 11 mei 2011. Mayke Calis, auteur van het artikel opent met onderstaande vraag: ‘Omwonenden storen zich steeds vaker aan schreeuwende kinderen op schoolpleinen. Tot rechtszaken aan toe. Zegt dit iets over onze afnemende tolerantie of wordt er gewoon niet meer opgevoed? Ik vermeld het begin van het artikel: ‘Schooldirecteur Dick van der Aa zucht een keer diep: “Ik kan van mijn schoolplein echt geen stiltecentrum maken”. Het naastgelegen bejaardencentrum heeft geklaagd over de geluidsoverlast die de spelende kinderen veroorzaken. Het spande deze week een rechtszaak aan tegen de deelgemeente IJsselmonde (Rotterdam), waar de baisschool onder valt’. Ik voel met Dick mee.   Wat mij opvalt is, dat het bejaardencntrum heeft geklaagd over de geluidsoverlast die de spelende kinderen veroorzaken. Hier klopt mijns inziens iets niet. De spelende kinderen veroorzaken – of liever – maken geluid. Zij brengen, ...

‘Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde Het water gaat er anders dan voorheen De stroom van een rivier hou je niet tegen Het water vindt er steeds een weg omheen Misschien eens, gevuld door sneeuw en regen Neemt de rivier mijn kiezel met zich mee Om hem dan glad en rond gesleten Te laten rusten in de luwte van de zee Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten Ik leverde bewijs van mijn bestaan Omdat door het verleggen van die ene steen De stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten Ik leverde bewijs van mijn bestaan Omdat door het verleggen van die ene steen Het water nooit dezelfde weg zal gaan...’                                          ...

                                                      -1- ‘Hoe maken wij samen goed onderwijs?’ Over deze vraag heeft menig schoolteam zich het hoofd gebroken. Deze vraag is echter fundamenteel onjuist. Het motto van mijn blog: ‘Onderwijs kun je niet maken, dat moet je geven’, heeft hier rechtstreeks mee te maken. Laat ik mij nader verklaren. De voorvraag die gesteld moet worden is: Wat is onderwijzen in essentie. En dan bedoel ik niet de techniek van het onderwijzen, de vakbekwaamheid die vereist is om te onderwijzen, maar de aard ervan. Om die vraag beantwoord te krijgen doe ik een beroep op de politiek filosofe Hannah Arendt (1906 – 1975). Daartoe gebruik ik het boek “Kopstukken Filosofie” van Karl-Heinz Breier. [1] In ...

Voor Wim. Er was eens een familierestaurant, fraai gelegen aan de rand van een bos op de Veluwe, met de toepasselijke naam ‘Restaurant de Boschrand’. ’s Zomers streek er menig fietser en wandelaar neer op het terras om iets te drinken of te nuttigen van de kleine kaart. Het restaurant zelf bood een gezellige aanblik. Vroeger was het pand een boerderij. Binnen ademde alles de sfeer van vervlogen tijden door de vele oude huishoudelijke voorwerpen die in het interieur verspreid stonden en hingen.             In de keuken zwaaide Frank de scepter en An liep in de bediening, in het hoogseizoen aangevuld door wat lokale vakantiekrachten. De kaart was eenvoudig, maar functioneel. Voor gezinnen met kinderen was er een ruim assortiment pannenkoeken, maar ook gangbare menu’s als halve kip, schnitzel, biefstuk en karbonade geserveerd met frites of gebakken aardappels en verschillende soorten groenten vonden goede aftrek. Ook de diverse ...

‘Dat is toch leuk!’ wordt je vaak toegevoegd. Valt het je ook op hoe vaak derden beslissen wat jij eventueel leuk zou moeten vinden.’Leuk’ kan ook vervangen worden door lekker, mooi, vreselijk of een ander waardeoordeel. Als iemand helemaal weg is van een idee, is de neiging om dit ook voor anderen zo in te kleuren groot. Heel het politiek bedrijf stoelt erop. ‘Onze partij ziet echt hoe het in de samenleving moet'. Binnen de psychologie staat dit verschijnsel bekend als inclusief denken. Het leidt tot taferelen als in het T.V. programma ‘Groeten uit de rimboe’, waarin de inboorlingen het beste van het beste wat ze te bieden hebben aan hun westerse gasten voorzetten, die er vol afgrijzen naar kijken. Op macro niveau leidt het tot leiders die het adagium:   ‘Ik denk voor u allen’, hanteren. Ik kwam hierop toen ik in het winkelcentrum een oud collega ontmoette. We maakten een praatje, ik informeerde naar het wel en wee van school. Ze vertelde mij, dat de volgende dag op alle sch...

Het management van de ‘Western Electric Company’ te Hawthorne (V.S) wilde in de jaren 20 van de vorige eeuw de productiviteit van haar werknemers opvoeren. De onderzoekers deden onderzoek naar de effecten van beloning en werkomstandigheden op het functioneren van werknemers.   ‘Deze onderzoeken toonden duidelijk aan dat het rendement van arbeiders verbeterde wanneer er een willekeurige verandering in de werkomgeving of het werkproces plaatsvcond – dit soort verbetering, dat nu bekend staat als het Hawthorne-effect, is gewoonweg het gevolg van het feit dat mensen harder hun best gaan doen als ze weten dat ze worden geobserveerd….. zolang er maar managers bijstonden om de resultaten vast te leggen’ [1] . Psychologen hebben dit verschijnsel verklaard door te stellen, dat als een individu weet dat erop hem gelet wordt, gewenst gedrag gaat vertonen. Daarom surveilleert de politie in onopvallende auto’s, daarom zal de pestkop tijdens het speelkwartier, wanneer je eens gericht gaat ob...

Er was een tijd dat ik bij de term ‘opbrengst’ dacht aan het resultaat van een collecte voor een goed doel, of de oogst aan producten van de akkers van mijn schoonvader zaliger.   Maar nu moet ik dus ook denken aan de reken- en taalvaardigheid van basisschoolleerlingen. Elk inspectierapport vermeldt immers of de gevisiteerde school voldoet aan de gestelde normen. Dat komt omdat het ministerie van onderwijs heeft geconcludeerd dat het met die opbrengsten niet pluis is. Daarom heeft het betrokken departement ‘referentieniveaus’ ingevoerd, die uitdrukken welk taal- en rekenniveau een leerling moet hebben op welk moment. Let wel, dat niveau wordt dus door bewindslieden, of liever, hun ambtenaren, vastgesteld. Door vast te stellen en te toetsen wat leerlingen wanneer moeten kunnen, hoopt Den Haag de prestaties van leerlingen op het gebied van rekenen en taal op te krikken. Wat Den Haag gemakshalve   over het hoofd ziet, is, dat die hoop door leerkrachten vervuld moet worden, leerl...